Productbeschrijving:

Heatflow Differentieel ScanmeterHet is een instrument voor de thermische analyse van de relatie tussen de referentie-eind en de temperatuurparameter van het monster, dat voornamelijk wordt toegepast bij het meten van verschillende karakteristieke parameters tijdens het verwarmen of koelen van het materiaal: verglasingstransformatietemperatuur Tg, oxidatie-inductieperiode OIT, smelttemperatuur, kristallentemperatuur, relatieve hittecapaciteit en thermische enthalpie.

Belangrijkste kenmerken:
1. geheel nieuwe oven hulpstructuur, zorgt voor de basislijn stabiliteit van resolutie en resolutie
Digitale gasmassatrometer, controle van de weggaasstroom, gegevens worden rechtstreeks opgenomen in de database
3. het instrument kan gebruik maken van tweerichtingscontrole (gastheercontrole, softwarecontrole), interface vriendelijk, eenvoudige bediening

Technische parameters:

Voorbeeld: HS-DSC-101
DSC bereik: 0 tot ± 500 mW
Temperatuurbereik: Kamertemperatuur ~ 800 ℃ Luchtkoeling
4, opwarmingssnelheid: 1 ~ 80 ℃ / min
Temperatuurresolutie: 0,1 ℃
Temperatuurschommelingen: ± 0,1 ℃
Herhaalbaarheid van temperatuur: ± 0,1 ℃
DSC geluid: 0,01 mW
DSC-resolutie: 0,01 mW
DSC Gevoeligheid: 0,01 mW
11, temperatuurbeheersing: verwarming, thermostat (volledig programma automatische controle)
12, curve scan: opwarming scan
Atmosfeerbeheersing: automatische schakeling van het instrument
14, weergave: 24bit kleur, 7 inch LCD touchscreen
Gegevensinterface: standaard USB-interface

16.Parameter standaard: uitgerust met standaard stof (tin), de gebruiker kan de temperatuur en thermische enthalpie zelf corrigeren

Testprojecten die kunnen worden uitgevoerd door een differentiële scanthermometer:

DSC Software Testkaart

Typische DSC-testcurve:

Wat is de temperatuur van verglasing?

De verglasingstransformatie is de inherente eigenschappen van niet-kristallijne polymeren (dat wil zeggen niet-kristallijne polymeren), is de macro-manifestatie van de transformatie van de vorm van de beweging van het polymer, het heeft een directe invloed op de gebruikseigenschappen van het materiaal en de proceseigenschappen, dus het is al lang de belangrijkste inhoud van het onderzoek naar de polymerfysica.

De overgrote meerderheid van het polymere materiaal kan meestal in de volgende vier fysische toestanden (of mechanische toestanden): glas, kleverige, hoge elasticiteit (rubber) en kleverige vloeistoestand. De verglazing van de transformatie is een overgang tussen hoge elasticiteit en glazen toestand, vanuit moleculaire structuur is de temperatuur van de verglazing van de transformatie een ontspanningsverschijnsel van het onvorme deel van het hoge polymer van de bevroren tot ontvroren toestand.

Neem DSC als voorbeeld, wanneer de temperatuur geleidelijk stijgt en de temperatuur verandert door de verglasing van het polymer, beweegt de basislijn op de DSC-curve in de richting van de warmteabsorptie (zie figuur). Het punt A in de grafiek is het punt dat begint te afwijken van de basislijn. De basislijn voor en achter de transformatie wordt verlengd, de verticale afstand tussen de twee lijnen is het stadiumverschil ΔJ, in ΔJ / 2 kan het punt C worden gevonden, vanuit het punt C als een knip met de basislijn voor het punt B, de temperatuurwaarde die overeenkomt met het punt B is de temperatuur van de verglasingstransformatie Tg.

Gemeenschappelijke kristallijne kunststoffen zijn: polyethyleen PE, polypropyleen PP, polyformaldehyde POM, polyamide PA6, polyamide PA66, PET, PBT, enz.

Niet-kristalliseerde kunststoffen zijn: polykoolstof, ABS、 Dibenzene, vinylchloride, enz. (bijvoorbeeld plastic horlogebehuizing, TV-behuizing, enz.)

Wat is een oxidatie-inducerende periode?

De oxidatie-inductieperiode (OIT) is het tijdstip dat het monster bij hoge temperaturen (200 graden Celsius) een automatische katalytische oxidatie begint en is een indicator voor het beoordelen van het vermogen van het materiaal om thermisch af te breken tijdens vormverwerking, opslag, lassen en gebruik. De oxidatie-induceerde fase (OIT) methode is een methode waarbij de differentiële thermische analyse (DTA) wordt gebruikt om de mate van veroudering van kunststoffen te testen bij hoge temperatuur zuurstof, op basis van de ontladingsreactie bij het breken van de moleculaire keten van kunststoffen. Het principe is: Plaats een plastic monster en een inerte referentie (zoals aluminiumoxide) in een differentiële thermische analyzer, zodat het snel het inerte gas (zoals stikstof) in de monsterkamer kan vervangen door zuurstof bij een bepaalde temperatuur. Test de veranderingen in de DTA-curve (differentiële thermische spectrum) als gevolg van de oxidatie van het monster en verkrijg de oxidatie-inductieperiode (tijd) OIT (min) om de thermische verouderingseigenschappen van het plastic te beoordelen.